rozwieść

Polish

Etymology

From roz- +‎ wieść.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈrɔz.vjɛɕt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔzvjɛɕt͡ɕ
  • Syllabification: roz‧wieść
  • Homophone: rozwieźć

Verb

rozwieść pf (imperfective rozwodzić)

  1. (transitive) to divorce, to grant a divorce
  2. (reflexive) to divorce, to get a divorce [+ z (instrumental) = from someone]
  3. (reflexive) to ramble, to go on, to elaborate [+ nad (instrumental) = about something]

Conjugation
Conjugation of rozwieść pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive rozwieść
future tense 1st rozwiodę rozwiedziemy
2nd rozwiedziesz rozwiedziecie
3rd rozwiedzie rozwiodą
impersonal rozwiedzie się
past tense 1st rozwiodłem rozwiodłam rozwiedliśmy rozwiodłyśmy
2nd rozwiodłeś rozwiodłaś rozwiedliście rozwiodłyście
3rd rozwiódł rozwiodła rozwiodło rozwiedli rozwiodły
impersonal rozwiedziono
conditional 1st rozwiódłbym rozwiodłabym rozwiedlibyśmy rozwiodłybyśmy
2nd rozwiódłbyś rozwiodłabyś rozwiedlibyście rozwiodłybyście
3rd rozwiódłby rozwiodłaby rozwiodłoby rozwiedliby rozwiodłyby
impersonal rozwiedziono by
imperative 1st niech rozwiodę rozwiedźmy
2nd rozwiedź rozwiedźcie
3rd niech rozwiedzie niech rozwiodą
passive adjectival participle rozwiedziony rozwiedziona rozwiedzione rozwiedzeni rozwiedzione
anterior adverbial participle rozwiódłszy
verbal noun rozwiedzenie

Further reading
  • rozwieść in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • rozwieść in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.