samokształcić

Polish

Etymology

From samo- (“self”) +‎ kształcić (“to educate”).

Pronunciation
  • IPA(key): /sa.mɔˈkʂtaw.t͡ɕit͡ɕ/
  • Rhymes: -awt͡ɕit͡ɕ
  • Syllabification: sa‧mo‧kształ‧cić

Verb

samokształcić impf

  1. (rare, reflexive) to self-educate

Conjugation
Conjugation of samokształcić impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive samokształcić
present tense 1st samokształcę samokształcimy
2nd samokształcisz samokształcicie
3rd samokształci samokształcą
impersonal samokształci się
past tense 1st samokształciłem samokształciłam samokształciliśmy samokształciłyśmy
2nd samokształciłeś samokształciłaś samokształciliście samokształciłyście
3rd samokształcił samokształciła samokształciło samokształcili samokształciły
impersonal samokształcono
future tense 1st będę samokształcił,
będę samokształcić
 będę samokształciła,
będę samokształcić
 będziemy samokształcili,
będziemy samokształcić
 będziemy samokształciły,
będziemy samokształcić
2nd będziesz samokształcił,
będziesz samokształcić
 będziesz samokształciła,
będziesz samokształcić
 będziecie samokształcili,
będziecie samokształcić
 będziecie samokształciły,
będziecie samokształcić
3rd będzie samokształcił,
będzie samokształcić
 będzie samokształciła,
będzie samokształcić
 będzie samokształciło,
będzie samokształcić
 będą samokształcili,
będą samokształcić
 będą samokształciły,
będą samokształcić
impersonal będzie samokształcić się
conditional 1st samokształciłbym samokształciłabym samokształcilibyśmy samokształciłybyśmy
2nd samokształciłbyś samokształciłabyś samokształcilibyście samokształciłybyście
3rd samokształciłby samokształciłaby samokształciłoby samokształciliby samokształciłyby
impersonal samokształcono by
imperative 1st niech samokształcę samokształćmy
2nd samokształć samokształćcie
3rd niech samokształci niech samokształcą
active adjectival participle samokształcący samokształcąca samokształcące samokształcący samokształcące
passive adjectival participle samokształcony samokształcona samokształcone samokształceni samokształcone
contemporary adverbial participle samokształcąc
verbal noun samokształcenie
adjectives
  • samokształcący
  • samokształceniowy
nouns

Further reading
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.