spóźniać

Polish

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈspuʑ.ɲat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -uʑɲat͡ɕ
  • Syllabification: spóź‧niać

Verb

spóźniać impf (perfective spóźnić)

  1. (reflexive) to be late

Conjugation
Conjugation of spóźniać impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive spóźniać
present tense 1st spóźniam spóźniamy
2nd spóźniasz spóźniacie
3rd spóźnia spóźniają
impersonal spóźnia się
past tense 1st spóźniałem spóźniałam spóźnialiśmy spóźniałyśmy
2nd spóźniałeś spóźniałaś spóźnialiście spóźniałyście
3rd spóźniał spóźniała spóźniało spóźniali spóźniały
impersonal spóźniano
future tense 1st będę spóźniał,
będę spóźniać
 będę spóźniała,
będę spóźniać
 będziemy spóźniali,
będziemy spóźniać
 będziemy spóźniały,
będziemy spóźniać
2nd będziesz spóźniał,
będziesz spóźniać
 będziesz spóźniała,
będziesz spóźniać
 będziecie spóźniali,
będziecie spóźniać
 będziecie spóźniały,
będziecie spóźniać
3rd będzie spóźniał,
będzie spóźniać
 będzie spóźniała,
będzie spóźniać
 będzie spóźniało,
będzie spóźniać
 będą spóźniali,
będą spóźniać
 będą spóźniały,
będą spóźniać
impersonal będzie spóźniać się
conditional 1st spóźniałbym spóźniałabym spóźnialibyśmy spóźniałybyśmy
2nd spóźniałbyś spóźniałabyś spóźnialibyście spóźniałybyście
3rd spóźniałby spóźniałaby spóźniałoby spóźnialiby spóźniałyby
impersonal spóźniano by
imperative 1st niech spóźniam spóźniajmy
2nd spóźniaj spóźniajcie
3rd niech spóźnia niech spóźniają
active adjectival participle spóźniający spóźniająca spóźniające spóźniający spóźniające
contemporary adverbial participle spóźniając
verbal noun spóźnianie

Further reading
  • spóźniać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • spóźniać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.