sprząc

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *sъpręťi, from *sъpręgti.

Pronunciation
  • IPA(key): /spʂɔnt͡s/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔnt͡s
  • Syllabification: sprząc

Verb

sprząc pf (imperfective sprzęgać)

  1. (transitive) to couple, to engage, to team, to connect, to unite
    Synonyms: sczepić, spiąć, spoić, sprzęgnąć, zespolić, zetknąć, zewrzeć, złączyć
  2. (transitive, of a sound system) to feedback

Conjugation
Conjugation of sprząc pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive sprząc
future tense 1st sprzęgę sprzężemy
2nd sprzężesz sprzężecie
3rd sprzęże sprzęgą
impersonal sprzęże się
past tense 1st sprzągłem sprzęgłam sprzęgliśmy sprzęgłyśmy
2nd sprzągłeś sprzęgłaś sprzęgliście sprzęgłyście
3rd sprzągł sprzęgła sprzęgło sprzęgli sprzęgły
impersonal sprzężono
conditional 1st sprzągłbym sprzęgłabym sprzęglibyśmy sprzęgłybyśmy
2nd sprzągłbyś sprzęgłabyś sprzęglibyście sprzęgłybyście
3rd sprzągłby sprzęgłaby sprzęgłoby sprzęgliby sprzęgłyby
impersonal sprzężono by
imperative 1st niech sprzęgę sprzążmy
2nd sprząż sprzążcie
3rd niech sprzęże niech sprzęgą
passive adjectival participle sprzężony sprzężona sprzężone sprzężeni sprzężone
anterior adverbial participle sprzężywszy
verbal noun sprzężenie
nouns

Further reading
  • sprząc in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • sprząc in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.