truchleć

Polish

truchleć impf (perfective struchleć)

(intransitive) to be terrified with, to quake with fear
Hypernyms: bać się, lękać się

Conjugation of truchleć impf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		truchleć
present tense	1^st	truchleję			truchlejemy
	2^nd	truchlejesz			truchlejecie
	3^rd	truchleje			truchleją
	impersonal	truchleje się
past tense	1^st	truchlałem	truchlałam		truchleliśmy	truchlałyśmy
	2^nd	truchlałeś	truchlałaś		truchleliście	truchlałyście
	3^rd	truchlał	truchlała	truchlało	truchleli	truchlały
	impersonal	truchlano
future tense	1^st	będę truchlał, będę truchleć	będę truchlała, będę truchleć		będziemy truchleli, będziemy truchleć	będziemy truchlały, będziemy truchleć
	2^nd	będziesz truchlał, będziesz truchleć	będziesz truchlała, będziesz truchleć		będziecie truchleli, będziecie truchleć	będziecie truchlały, będziecie truchleć
	3^rd	będzie truchlał, będzie truchleć	będzie truchlała, będzie truchleć	będzie truchlało, będzie truchleć	będą truchleli, będą truchleć	będą truchlały, będą truchleć
	impersonal	będzie truchleć się
conditional	1^st	truchlałbym	truchlałabym		truchlelibyśmy	truchlałybyśmy
	2^nd	truchlałbyś	truchlałabyś		truchlelibyście	truchlałybyście
	3^rd	truchlałby	truchlałaby	truchlałoby	truchleliby	truchlałyby
	impersonal	truchlano by
imperative	1^st	niech truchleję			truchlejmy
	2^nd	truchlej			truchlejcie
	3^rd	niech truchleje			niech truchleją
active adjectival participle		truchlejący	truchlejąca	truchlejące	truchlejący	truchlejące
contemporary adverbial participle		truchlejąc
verbal noun		truchlenie

adjective

noun