wołać

Polish

wołać impf (perfective zawołać)

(transitive) to call, to hail (to cry or shout)
Słyszę, jak mnie wołasz. ― I can hear you calling.
(intransitive) to call out, to cry

Conjugation of wołać impf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		wołać
present tense	1^st	wołam			wołamy
	2^nd	wołasz			wołacie
	3^rd	woła			wołają
	impersonal	woła się
past tense	1^st	wołałem	wołałam		wołaliśmy	wołałyśmy
	2^nd	wołałeś	wołałaś		wołaliście	wołałyście
	3^rd	wołał	wołała	wołało	wołali	wołały
	impersonal	wołano
future tense	1^st	będę wołał, będę wołać	będę wołała, będę wołać		będziemy wołali, będziemy wołać	będziemy wołały, będziemy wołać
	2^nd	będziesz wołał, będziesz wołać	będziesz wołała, będziesz wołać		będziecie wołali, będziecie wołać	będziecie wołały, będziecie wołać
	3^rd	będzie wołał, będzie wołać	będzie wołała, będzie wołać	będzie wołało, będzie wołać	będą wołali, będą wołać	będą wołały, będą wołać
	impersonal	będzie wołać się
conditional	1^st	wołałbym	wołałabym		wołalibyśmy	wołałybyśmy
	2^nd	wołałbyś	wołałabyś		wołalibyście	wołałybyście
	3^rd	wołałby	wołałaby	wołałoby	wołaliby	wołałyby
	impersonal	wołano by
imperative	1^st	niech wołam			wołajmy
	2^nd	wołaj			wołajcie
	3^rd	niech woła			niech wołają
active adjectival participle		wołający	wołająca	wołające	wołający	wołające
passive adjectival participle		wołany	wołana	wołane	wołani	wołane
contemporary adverbial participle		wołając
verbal noun		wołanie

verbs