wykształcić

Polish

Etymology

From wy- +‎ kształcić.

Pronunciation
  • IPA(key): /vɨˈkʂtaw.t͡ɕit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -awt͡ɕit͡ɕ
  • Syllabification: wy‧kształ‧cić

Verb

wykształcić pf (imperfective wykształcać)

  1. (transitive) to shape
  2. (transitive, education) to educate
  3. (reflexive) to become shaped
  4. (reflexive, education) to educate oneself
  5. (reflexive, education) to become educated

Conjugation
Conjugation of wykształcić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive wykształcić
future tense 1st wykształcę wykształcimy
2nd wykształcisz wykształcicie
3rd wykształci wykształcą
impersonal wykształci się
past tense 1st wykształciłem wykształciłam wykształciliśmy wykształciłyśmy
2nd wykształciłeś wykształciłaś wykształciliście wykształciłyście
3rd wykształcił wykształciła wykształciło wykształcili wykształciły
impersonal wykształcono
conditional 1st wykształciłbym wykształciłabym wykształcilibyśmy wykształciłybyśmy
2nd wykształciłbyś wykształciłabyś wykształcilibyście wykształciłybyście
3rd wykształciłby wykształciłaby wykształciłoby wykształciliby wykształciłyby
impersonal wykształcono by
imperative 1st niech wykształcę wykształćmy
2nd wykształć wykształćcie
3rd niech wykształci niech wykształcą
passive adjectival participle wykształcony wykształcona wykształcone wykształceni wykształcone
anterior adverbial participle wykształciwszy
verbal noun wykształcenie

Derived terms
adjective
  • wykształcony
noun

Further reading
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.