wypłukać

Polish

Etymology

From wy- +‎ płukać.

Pronunciation
  • IPA(key): /vɨˈpwu.kat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ukat͡ɕ
  • Syllabification: wy‧płu‧kać

Verb

wypłukać pf (imperfective wypłukiwać or płukać)

  1. (transitive) to rinse out, to wash out
  2. (transitive, of water) to wear away, to erode
    Synonym: wymyć

Conjugation
Conjugation of wypłukać pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive wypłukać
future tense 1st wypłuczę wypłuczemy
2nd wypłuczesz wypłuczecie
3rd wypłucze wypłuczą
impersonal wypłucze się
past tense 1st wypłukałem wypłukałam wypłukaliśmy wypłukałyśmy
2nd wypłukałeś wypłukałaś wypłukaliście wypłukałyście
3rd wypłukał wypłukała wypłukało wypłukali wypłukały
impersonal wypłukano
conditional 1st wypłukałbym wypłukałabym wypłukalibyśmy wypłukałybyśmy
2nd wypłukałbyś wypłukałabyś wypłukalibyście wypłukałybyście
3rd wypłukałby wypłukałaby wypłukałoby wypłukaliby wypłukałyby
impersonal wypłukano by
imperative 1st niech wypłuczę wypłuczmy
2nd wypłucz wypłuczcie
3rd niech wypłucze niech wypłuczą
passive adjectival participle wypłukany wypłukana wypłukane wypłukani wypłukane
anterior adverbial participle wypłukawszy
verbal noun wypłukanie

Further reading
  • wypłukać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • wypłukać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.