wypluć

Polish

Etymology

From wy- +‎ pluć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈvɨ.plut͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨplut͡ɕ
  • Syllabification: wy‧pluć

Verb

wypluć pf (imperfective wypluwać)

  1. (transitive) to spit out, to spit up

Conjugation
Conjugation of wypluć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive wypluć
future tense 1st wypluję wyplujemy
2nd wyplujesz wyplujecie
3rd wypluje wyplują
impersonal wypluje się
past tense 1st wyplułem wyplułam wypluliśmy wyplułyśmy
2nd wyplułeś wyplułaś wypluliście wyplułyście
3rd wypluł wypluła wypluło wypluli wypluły
impersonal wypluto
conditional 1st wyplułbym wyplułabym wyplulibyśmy wyplułybyśmy
2nd wyplułbyś wyplułabyś wyplulibyście wyplułybyście
3rd wyplułby wyplułaby wyplułoby wypluliby wyplułyby
impersonal wypluto by
imperative 1st niech wypluję wyplujmy
2nd wypluj wyplujcie
3rd niech wypluje niech wyplują
passive adjectival participle wypluty wypluta wyplute wypluci wyplute
anterior adverbial participle wypluwszy
verbal noun wyplucie

Further reading
  • wypluć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • wypluć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.