zaślubić

Polish

Etymology

From za- +‎ ślub +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /zaˈɕlu.bit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ubit͡ɕ
  • Syllabification: za‧ślu‧bić

Verb

zaślubić pf (imperfective zaślubiać)

  1. (transitive, literary) to bespouse, to marry
    Synonym: poślubić

Conjugation
Conjugation of zaślubić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zaślubić
future tense 1st zaślubię zaślubimy
2nd zaślubisz zaślubicie
3rd zaślubi zaślubią
impersonal zaślubi się
past tense 1st zaślubiłem zaślubiłam zaślubiliśmy zaślubiłyśmy
2nd zaślubiłeś zaślubiłaś zaślubiliście zaślubiłyście
3rd zaślubił zaślubiła zaślubiło zaślubili zaślubiły
impersonal zaślubiono
conditional 1st zaślubiłbym zaślubiłabym zaślubilibyśmy zaślubiłybyśmy
2nd zaślubiłbyś zaślubiłabyś zaślubilibyście zaślubiłybyście
3rd zaślubiłby zaślubiłaby zaślubiłoby zaślubiliby zaślubiłyby
impersonal zaślubiono by
imperative 1st niech zaślubię zaślubmy
2nd zaślub zaślubcie
3rd niech zaślubi niech zaślubią
passive adjectival participle zaślubiony zaślubiona zaślubione zaślubieni zaślubione
anterior adverbial participle zaślubiwszy
verbal noun zaślubienie

Derived terms
noun

Further reading
  • zaślubić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zaślubić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.