zadymić

Polish

Etymology

From za- +‎ dymić.

Pronunciation
  • IPA(key): /zaˈdɨ.mit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨmit͡ɕ
  • Syllabification: za‧dy‧mić

Verb

zadymić pf (imperfective zadymiać)

  1. (transitive) to smoke up (fill with smoke)
  2. (intransitive) to emit smoke
  3. (reflexive) to smoke up (become full of smoke)

Conjugation
Conjugation of zadymić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zadymić
future tense 1st zadymię zadymimy
2nd zadymisz zadymicie
3rd zadymi zadymią
impersonal zadymi się
past tense 1st zadymiłem zadymiłam zadymiliśmy zadymiłyśmy
2nd zadymiłeś zadymiłaś zadymiliście zadymiłyście
3rd zadymił zadymiła zadymiło zadymili zadymiły
impersonal zadymiono
conditional 1st zadymiłbym zadymiłabym zadymilibyśmy zadymiłybyśmy
2nd zadymiłbyś zadymiłabyś zadymilibyście zadymiłybyście
3rd zadymiłby zadymiłaby zadymiłoby zadymiliby zadymiłyby
impersonal zadymiono by
imperative 1st niech zadymię zadymmy
2nd zadym zadymcie
3rd niech zadymi niech zadymią
passive adjectival participle zadymiony zadymiona zadymione zadymieni zadymione
anterior adverbial participle zadymiwszy
verbal noun zadymienie

Further reading
  • zadymić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zadymić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.