کار

See also: گاز‎, گار‎, and كار‎

Persian

Etymology

From Middle Persian [script needed] (kʾl /kār/, “work, deed, affair”). Ultimately a derivative of Proto-Indo-European *kʷer- (“to do, make, construct”). Related to کردن‎ (kardan), پیکر‎ (peykar), etc. Cognates include Sanskrit -कार (-kāra) and Armenian կար- (kar-) (to be able to).

Pronunciation
  • (Tajik) IPA(key): /kɔɾ/

  • Audio(file)
  • Rhymes: -âr

Noun
Dari کار
Iranian Persian
Tajik кор (kor)

کار • (kâr) (plural کارها‎ (kâr-hâ))

  1. work
  2. (physics) work
  3. deed
  4. occupation, job
    ‏دنبال یک کار تازه می‌گردم.‎‎
    donbâl-e yek kâr-e tâze mi-gardam.
    I'm looking for a new (lit. fresh) job.
  5. business

Derived terms
  • کار کردن‎ (kâr kardan)
  • کار داشتن‎ (kâr dâštan)
  • به کار بردن‎ (be kâr bordan)
  • به کار رفتن‎ (be kâr raftan)
  • به کار آمدن‎ (be kâr âmadan)
  • به کار انداختن‎ (be kâr andâxtan)
  • از کار انداختن‎ (az kâr andâxtan)
  • از کار افتادن‎ (az kâr oftâdan)
  • بی‌کار‎ (bê-kâr)
  • همکار‎ (hamkâr)
  • پرکار‎ (por-kâr)
  • کم‌کار‎ (kam-kâr)
  • کارگر‎ (kârgar)
  • کاردان‎ (kârdân)
  • کارآزمایی‎ (kâr-âzmâyi)
  • کار و زندگی‎ (kâr-o-zendegi)
  • کار و بار‎ (kâr-o-bâr)
  • کارفرما‎ (kârfarmâ)
  • کارآفرین‎ (kâr-âfarin)
  • کارآفرینی‎ (kâr-âfarini)
  • کارآگاه‎ (kâr-âgâh)
  • کارشناس‎ (kâršenâs)
  • کاربرد‎ (kârbord)
  • کارسوق‎ (kârsuq)
  • کارویژه‎ (kârviže)
  • کارایی‎ (kârâyi)
  • کارمند‎ (kârmand)
  • کارکن‎ (kârkon)
  • کاربر‎ (kârbar)
  • کارآموز‎ (kâr-âmuz)
  • کارمایه‎ (kârmâye)
  • سرکار‎ (sarkâr)
  • کاردرمانی‎ (kârdarmâni)
  • کارورزی‎ (kârvarzi)
  • کارآمد‎ (kâr-âmad)
  • کارکرده‎ (kârkarde)
  • کارکرد‎ (kârkard)
  • کارکاه‎ (kârkâh)
  • کارنامه‎ (kârnâme)
  • کارخانه‎ (kârxâne)

Descendants
  • → Azerbaijani: kar
  • → Baharna Arabic: كار‎ (kār)
  • → Gulf Arabic: كار‎ (kār, “hard-worker”)
  • → Hindustani:
    Hindi: कार (kār)
    Urdu: کار‎ (kār)
  • → Ottoman Turkish: كار‎ (kâr)

Urdu

Etymology 1

Borrowed from Persian کار‎ (kâr).

Noun

کار • (kār) m (Hindi spelling कार)

  1. work, occupation, action
  2. function, duty, use

Etymology 2

From Sanskrit कारक (kāraka).

Suffix

ـکار • (-kār) (Hindi spelling कार-‎)

  1. denotes a doer or agent; -er
Derived terms
Category Urdu terms suffixed with ـکار not found
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.