biesiadniczka
See also: biesiadniczką
Polish
Etymology
From biesiadnik + -ka. First attested in 1840.[1][2]
Pronunciation
- IPA(key): /bjɛ.ɕadˈɲit͡ʂ.ka/
- Rhymes: -it͡ʂka
- Syllabification: bie‧siad‧nicz‧ka
Noun
biesiadniczka f (masculine biesiadnik)
- (literary) female equivalent of biesiadnik (“banqueteer, feaster”)
Declension
Declension of biesiadniczka
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | biesiadniczka | biesiadniczki |
| genitive | biesiadniczki | biesiadniczek |
| dative | biesiadniczce | biesiadniczkom |
| accusative | biesiadniczkę | biesiadniczki |
| instrumental | biesiadniczką | biesiadniczkami |
| locative | biesiadniczce | biesiadniczkach |
| vocative | biesiadniczko | biesiadniczki |
Related terms
adjectives
adverb
nouns
verb
References
- Edward Bulwer Lytton (1840) Ostatnie dni Pompei. T. 1, page 200
- biesiadniczka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
Further reading
- biesiadniczka in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- biesiadniczka in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.