głosić

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *golsiti. By surface analysis, głos +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈɡwɔ.ɕit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔɕit͡ɕ
  • Syllabification: gło‧sić

Verb

głosić impf

  1. (transitive) to preach, to profess, to proclaim
  2. (transitive) to recite, to retell
  3. (transitive) to read (consist of certain text)

Conjugation
Conjugation of głosić impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive głosić
present tense 1st głoszę głosimy
2nd głosisz głosicie
3rd głosi głoszą
impersonal głosi się
past tense 1st głosiłem głosiłam głosiliśmy głosiłyśmy
2nd głosiłeś głosiłaś głosiliście głosiłyście
3rd głosił głosiła głosiło głosili głosiły
impersonal głoszono
future tense 1st będę głosił,
będę głosić
 będę głosiła,
będę głosić
 będziemy głosili,
będziemy głosić
 będziemy głosiły,
będziemy głosić
2nd będziesz głosił,
będziesz głosić
 będziesz głosiła,
będziesz głosić
 będziecie głosili,
będziecie głosić
 będziecie głosiły,
będziecie głosić
3rd będzie głosił,
będzie głosić
 będzie głosiła,
będzie głosić
 będzie głosiło,
będzie głosić
 będą głosili,
będą głosić
 będą głosiły,
będą głosić
impersonal będzie głosić się
conditional 1st głosiłbym głosiłabym głosilibyśmy głosiłybyśmy
2nd głosiłbyś głosiłabyś głosilibyście głosiłybyście
3rd głosiłby głosiłaby głosiłoby głosiliby głosiłyby
impersonal głoszono by
imperative 1st niech głoszę głośmy
2nd głoś głoście
3rd niech głosi niech głoszą
active adjectival participle głoszący głosząca głoszące głoszący głoszące
passive adjectival participle głoszony głoszona głoszone głoszeni głoszone
contemporary adverbial participle głosząc
verbal noun głoszenie

Derived terms
verbs
adjective
adverb
noun

Further reading
  • głosić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • głosić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.