wygłosić

Polish

Etymology

From wy- +‎ głosić.

Pronunciation
  • IPA(key): /vɨˈɡwɔ.ɕit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔɕit͡ɕ
  • Syllabification: wy‧gło‧sić

Verb

wygłosić pf (imperfective wygłaszać)

  1. (transitive) to declaim, to speak, to deliver (a speech, lecture, etc.)

Conjugation
Conjugation of wygłosić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive wygłosić
future tense 1st wygłoszę wygłosimy
2nd wygłosisz wygłosicie
3rd wygłosi wygłoszą
impersonal wygłosi się
past tense 1st wygłosiłem wygłosiłam wygłosiliśmy wygłosiłyśmy
2nd wygłosiłeś wygłosiłaś wygłosiliście wygłosiłyście
3rd wygłosił wygłosiła wygłosiło wygłosili wygłosiły
impersonal wygłoszono
conditional 1st wygłosiłbym wygłosiłabym wygłosilibyśmy wygłosiłybyśmy
2nd wygłosiłbyś wygłosiłabyś wygłosilibyście wygłosiłybyście
3rd wygłosiłby wygłosiłaby wygłosiłoby wygłosiliby wygłosiłyby
impersonal wygłoszono by
imperative 1st niech wygłoszę wygłośmy
2nd wygłoś wygłoście
3rd niech wygłosi niech wygłoszą
passive adjectival participle wygłoszony wygłoszona wygłoszone wygłoszeni wygłoszone
anterior adverbial participle wygłosiwszy
verbal noun wygłoszenie

Derived terms
noun
adjective
adverb
noun
verb

Further reading
  • wygłosić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • wygłosić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.