nauczyciel

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *naučiteľь. By surface analysis, nauczyć +‎ -ciel.

Pronunciation

IPA^(key): /na.uˈt͡ʂɨ.t͡ɕɛl/
Audio (file)
Rhymes: -ɨt͡ɕɛl
Syllabification: na‧u‧czy‧ciel

Noun

nauczyciel m pers (feminine nauczycielka)

teacher
Synonym: (colloquial, derogatory) belfer

Declension

Declension of nauczyciel

	singular	plural
nominative	nauczyciel	nauczyciele
genitive	nauczyciela	nauczycieli
dative	nauczycielowi	nauczycielom
accusative	nauczyciela	nauczycieli
instrumental	nauczycielem	nauczycielami
locative	nauczycielu	nauczycielach
vocative	nauczycielu	nauczyciele

Derived terms

Related terms

nauka
uczyć

Further reading

nauczyciel in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
nauczyciel in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.