opóźnić

Polish

Etymology

From o- +‎ późnić.

Pronunciation

IPA^(key): /ɔˈpuʑ.ɲit͡ɕ/
Audio (file)
Rhymes: -uʑɲit͡ɕ
Syllabification: o‧póź‧nić

Verb

opóźnić pf (imperfective opóźniać)

(transitive) to delay, to put off
(reflexive) to be late with something
Synonyms: odciągnąć się, oddalić się, odwlec się, spóźnić się

Conjugation

Conjugation of opóźnić pf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		opóźnić
future tense	1^st	opóźnię			opóźnimy
	2^nd	opóźnisz			opóźnicie
	3^rd	opóźni			opóźnią
	impersonal	opóźni się
past tense	1^st	opóźniłem	opóźniłam		opóźniliśmy	opóźniłyśmy
	2^nd	opóźniłeś	opóźniłaś		opóźniliście	opóźniłyście
	3^rd	opóźnił	opóźniła	opóźniło	opóźnili	opóźniły
	impersonal	opóźniono
conditional	1^st	opóźniłbym	opóźniłabym		opóźnilibyśmy	opóźniłybyśmy
	2^nd	opóźniłbyś	opóźniłabyś		opóźnilibyście	opóźniłybyście
	3^rd	opóźniłby	opóźniłaby	opóźniłoby	opóźniliby	opóźniłyby
	impersonal	opóźniono by
imperative	1^st	niech opóźnię			opóźnijmy
	2^nd	opóźnij			opóźnijcie
	3^rd	niech opóźni			niech opóźnią
passive adjectival participle		opóźniony	opóźniona	opóźnione	opóźnieni	opóźnione
anterior adverbial participle		opóźniwszy
verbal noun		opóźnienie

Derived terms

adjective

opóźniony

noun

opóźnienie

Further reading

opóźnić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
opóźnić in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.