orzekać

Polish

From orzec +‎ -ać.

orzekać impf (perfective orzec)

(intransitive, law) to adjudicate, to rule
Synonym: rozstrzygać

Trybunał orzekł, że ustawa jest niezgodna z konstytucją.
The tribunal ruled that the act is unconstitutional.

Conjugation of orzekać impf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		orzekać
present tense	1^st	orzekam			orzekamy
	2^nd	orzekasz			orzekacie
	3^rd	orzeka			orzekają
	impersonal	orzeka się
past tense	1^st	orzekałem	orzekałam		orzekaliśmy	orzekałyśmy
	2^nd	orzekałeś	orzekałaś		orzekaliście	orzekałyście
	3^rd	orzekał	orzekała	orzekało	orzekali	orzekały
	impersonal	orzekano
future tense	1^st	będę orzekał, będę orzekać	będę orzekała, będę orzekać		będziemy orzekali, będziemy orzekać	będziemy orzekały, będziemy orzekać
	2^nd	będziesz orzekał, będziesz orzekać	będziesz orzekała, będziesz orzekać		będziecie orzekali, będziecie orzekać	będziecie orzekały, będziecie orzekać
	3^rd	będzie orzekał, będzie orzekać	będzie orzekała, będzie orzekać	będzie orzekało, będzie orzekać	będą orzekali, będą orzekać	będą orzekały, będą orzekać
	impersonal	będzie orzekać się
conditional	1^st	orzekałbym	orzekałabym		orzekalibyśmy	orzekałybyśmy
	2^nd	orzekałbyś	orzekałabyś		orzekalibyście	orzekałybyście
	3^rd	orzekałby	orzekałaby	orzekałoby	orzekaliby	orzekałyby
	impersonal	orzekano by
imperative	1^st	niech orzekam			orzekajmy
	2^nd	orzekaj			orzekajcie
	3^rd	niech orzeka			niech orzekają
active adjectival participle		orzekający	orzekająca	orzekające	orzekający	orzekające
passive adjectival participle		orzekany	orzekana	orzekane	orzekani	orzekane
contemporary adverbial participle		orzekając
verbal noun		orzekanie