przysporzyć

Polish

Etymology

From przy- +‎ sporzyć.

Pronunciation
  • IPA(key): /pʂɨsˈpɔ.ʐɨt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔʐɨt͡ɕ
  • Syllabification: przys‧po‧rzyć

Verb

przysporzyć pf (imperfective przysparzać)

  1. (transitive) to add to, to increase
    Synonyms: przyczynić, przydać
  2. (transitive) to cause
    Synonym: sprawić

Conjugation
Conjugation of przysporzyć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive przysporzyć
future tense 1st przysporzę przysporzymy
2nd przysporzysz przysporzycie
3rd przysporzy przysporzą
impersonal przysporzy się
past tense 1st przysporzyłem przysporzyłam przysporzyliśmy przysporzyłyśmy
2nd przysporzyłeś przysporzyłaś przysporzyliście przysporzyłyście
3rd przysporzył przysporzyła przysporzyło przysporzyli przysporzyły
impersonal przysporzono
conditional 1st przysporzyłbym przysporzyłabym przysporzylibyśmy przysporzyłybyśmy
2nd przysporzyłbyś przysporzyłabyś przysporzylibyście przysporzyłybyście
3rd przysporzyłby przysporzyłaby przysporzyłoby przysporzyliby przysporzyłyby
impersonal przysporzono by
imperative 1st niech przysporzę przyspórzmy
2nd przyspórz przyspórzcie
3rd niech przysporzy niech przysporzą
passive adjectival participle przysporzony przysporzona przysporzone przysporzeni przysporzone
anterior adverbial participle przysporzywszy
verbal noun przysporzenie
adjective

Further reading
  • przysporzyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • przysporzyć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.