sędzia

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *sǫdì, *sǫdьji, from Proto-Indo-European *som-dʰh₁-ih₁, from *som- + *dʰeh₁- + *-ih₁. Cognate with Lithuanian samdà (“rent”), samdýti (“to hire”), Sanskrit सम्धि (samdhí, “connection, treaty, peace”).

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈsɛɲ.d͡ʑa/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛɲd͡ʑa
  • Syllabification: sę‧dzia

Noun

sędzia m pers (feminine sędzia or sędzina)

  1. (law) judge, justice
  2. (sports) referee (umpire or judge)
    Synonym: arbiter

Declension
Declension of sędzia
singular plural
nominative sędzia sędziowie
genitive sędziego (sędzi)* sędziów
dative sędziemu (sędzi)* sędziom
accusative sędziego (sędzię)* sędziów
instrumental sędzią sędziami
locative sędzi (sędzim)* sędziach
vocative sędzio sędziowie

* - obsolete

Derived terms
  • sędziowski

Noun

sędzia f (masculine sędzia)

  1. judge, justice
  2. referee (umpire or judge)

Declension
Declension of sędzia
singular plural
nominative sędzia sędzie
genitive sędzi sędzi
dative sędzi sędziom
accusative sędzię sędzie
instrumental sędzią sędziami
locative sędzi sędziach
vocative sędzio sędzie

Further reading
  • sędzia in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • sędzia in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.