zdążyć

Polish

Etymology

From z- +‎ dążyć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈzdɔw̃.ʐɨt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔw̃ʐɨt͡ɕ
  • Syllabification: zdą‧żyć

Verb

zdążyć pf (imperfective zdążać)

  1. (intransitive) to make it (to reach a place); to be in time

Conjugation
Conjugation of zdążyć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zdążyć
future tense 1st zdążę zdążymy
2nd zdążysz zdążycie
3rd zdąży zdążą
impersonal zdąży się
past tense 1st zdążyłem zdążyłam zdążyliśmy zdążyłyśmy
2nd zdążyłeś zdążyłaś zdążyliście zdążyłyście
3rd zdążył zdążyła zdążyło zdążyli zdążyły
impersonal zdążono
conditional 1st zdążyłbym zdążyłabym zdążylibyśmy zdążyłybyśmy
2nd zdążyłbyś zdążyłabyś zdążylibyście zdążyłybyście
3rd zdążyłby zdążyłaby zdążyłoby zdążyliby zdążyłyby
impersonal zdążono by
imperative 1st niech zdążę zdążmy
2nd zdąż zdążcie
3rd niech zdąży niech zdążą
anterior adverbial participle zdążywszy
verbal noun zdążenie

Further reading
  • zdążyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zdążyć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.