łaszczyć

Polish

Borrowed from Ukrainian ла́щитися (láščytysja), from Proto-Slavic *laščiti (sę).

łaszczyć impf (perfective połaszczyć)

(reflexive, colloquial) to covet [+ na (accusative) = something]
Synonym: łakomić się
(reflexive, obsolete, of people) to fawn, to wheedle [+ do (genitive) = on someone]
Synonyms: łasić się, mizdrzyć się, przymilać się

Conjugation of łaszczyć impf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		łaszczyć
present tense	1^st	łaszczę			łaszczymy
	2^nd	łaszczysz			łaszczycie
	3^rd	łaszczy			łaszczą
	impersonal	łaszczy się
past tense	1^st	łaszczyłem	łaszczyłam		łaszczyliśmy	łaszczyłyśmy
	2^nd	łaszczyłeś	łaszczyłaś		łaszczyliście	łaszczyłyście
	3^rd	łaszczył	łaszczyła	łaszczyło	łaszczyli	łaszczyły
	impersonal	łaszczono
future tense	1^st	będę łaszczył, będę łaszczyć	będę łaszczyła, będę łaszczyć		będziemy łaszczyli, będziemy łaszczyć	będziemy łaszczyły, będziemy łaszczyć
	2^nd	będziesz łaszczył, będziesz łaszczyć	będziesz łaszczyła, będziesz łaszczyć		będziecie łaszczyli, będziecie łaszczyć	będziecie łaszczyły, będziecie łaszczyć
	3^rd	będzie łaszczył, będzie łaszczyć	będzie łaszczyła, będzie łaszczyć	będzie łaszczyło, będzie łaszczyć	będą łaszczyli, będą łaszczyć	będą łaszczyły, będą łaszczyć
	impersonal	będzie łaszczyć się
conditional	1^st	łaszczyłbym	łaszczyłabym		łaszczylibyśmy	łaszczyłybyśmy
	2^nd	łaszczyłbyś	łaszczyłabyś		łaszczylibyście	łaszczyłybyście
	3^rd	łaszczyłby	łaszczyłaby	łaszczyłoby	łaszczyliby	łaszczyłyby
	impersonal	łaszczono by
imperative	1^st	niech łaszczę			łaszczmy
	2^nd	łaszcz			łaszczcie
	3^rd	niech łaszczy			niech łaszczą
active adjectival participle		łaszczący	łaszcząca	łaszczące	łaszczący	łaszczące
contemporary adverbial participle		łaszcząc
verbal noun		łaszczenie

adjective

noun