kolnąć

Polish

Etymology

From kłóć +‎ -nąć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈkɔl.nɔɲt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔlnɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: kol‧nąć

Verb

kolnąć pf

  1. (transitive, colloquial) to prick, to stab
    Synonyms: dźgnąć, ukłuć, żgnąć

Conjugation
Conjugation of kolnąć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive kolnąć
future tense 1st kolnę kolniemy
2nd kolniesz kolniecie
3rd kolnie kolną
impersonal kolnie się
past tense 1st kolnąłem kolnęłam kolnęliśmy kolnęłyśmy
2nd kolnąłeś kolnęłaś kolnęliście kolnęłyście
3rd kolnął kolnęła kolnęło kolnęli kolnęły
impersonal kolnięto
conditional 1st kolnąłbym kolnęłabym kolnęlibyśmy kolnęłybyśmy
2nd kolnąłbyś kolnęłabyś kolnęlibyście kolnęłybyście
3rd kolnąłby kolnęłaby kolnęłoby kolnęliby kolnęłyby
impersonal kolnięto by
imperative 1st niech kolnę kolnijmy
2nd kolnij kolnijcie
3rd niech kolnie niech kolną
passive adjectival participle kolnięty kolnięta kolnięte kolnięci kolnięte
anterior adverbial participle kolnąwszy
verbal noun kolnięcie
noun
verb

Further reading
  • kolnąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • kolnąć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.