kwiczeć

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *kvičati.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈkfi.t͡ʂɛt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -it͡ʂɛt͡ɕ
  • Syllabification: kwi‧czeć

Verb

kwiczeć impf (perfective zakwiczeć or kwiknąć)

  1. (intransitive) to oink, to squeak
    Synonym: kwikać
  2. (intransitive) to squeal
    Synonym: piszczeć

Conjugation
Conjugation of kwiczeć impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive kwiczeć
present tense 1st kwiczę kwiczymy
2nd kwiczysz kwiczycie
3rd kwiczy kwiczą
impersonal kwiczy się
past tense 1st kwiczałem kwiczałam kwiczeliśmy kwiczałyśmy
2nd kwiczałeś kwiczałaś kwiczeliście kwiczałyście
3rd kwiczał kwiczała kwiczało kwiczeli kwiczały
impersonal kwiczano
future tense 1st będę kwiczał,
będę kwiczeć
 będę kwiczała,
będę kwiczeć
 będziemy kwiczeli,
będziemy kwiczeć
 będziemy kwiczały,
będziemy kwiczeć
2nd będziesz kwiczał,
będziesz kwiczeć
 będziesz kwiczała,
będziesz kwiczeć
 będziecie kwiczeli,
będziecie kwiczeć
 będziecie kwiczały,
będziecie kwiczeć
3rd będzie kwiczał,
będzie kwiczeć
 będzie kwiczała,
będzie kwiczeć
 będzie kwiczało,
będzie kwiczeć
 będą kwiczeli,
będą kwiczeć
 będą kwiczały,
będą kwiczeć
impersonal będzie kwiczeć się
conditional 1st kwiczałbym kwiczałabym kwiczelibyśmy kwiczałybyśmy
2nd kwiczałbyś kwiczałabyś kwiczelibyście kwiczałybyście
3rd kwiczałby kwiczałaby kwiczałoby kwiczeliby kwiczałyby
impersonal kwiczano by
imperative 1st niech kwiczę kwiczmy
2nd kwicz kwiczcie
3rd niech kwiczy niech kwiczą
active adjectival participle kwiczący kwicząca kwiczące kwiczący kwiczące
contemporary adverbial participle kwicząc
verbal noun kwiczenie
noun

Further reading
  • kwiczeć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • kwiczeć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.